گفتار درمانی آپاما

یکی از ضروری ترین نیازھای زندگی روزمره انسان، ارتباط  داشتن با دیگران و انتقال خواسته ھا، علایق، مشکلات و درونگریھای خود به آنھاست.گفتار را میتوان نظامی قراردادی دانست که به منظور ارتباط بین انسانھا به کار میرود و از یک پشتوانه درکی و شناختی (زبان) برخوردار است. ھر چند نوشته ھا، اشارات، نشانه ھا، حالات چھره و ... ھمگی راھھای مختلف انتقال اندیشه ھا و خواسته ھای فرد می باشند ، ولی گفتار اصلی ترین وسیله ارتباطی انسان است.

امروزه پدر و مادران با کسب آگاھی ھای لازم توانسته اند با مشکل گفتاری کودک خود آشنا شده و به موقع، راهھای پیش گیری از آن را جست و جو و اقدام به گفتار درمانی نمایند.در گذشته علم گفتار درمانی نقش کم  رنگی در جامعه ایفا می کرد و به دلیل سطح آگاھی پایین خانواده ھا، اغلب کودکان با مشکل گفتاری، بدون درمان می ماندند و در دوران نوجوانی و بزرگسالی، مشکلاتی در زندگی اجتماعی خود پیدا می کردند.
​​​​​​​
گوشه گیری، ازجمع گریزان بودن و تمسخر اطرافیان و ھمسالان موجب می شد آنان از پیشرفت ھای تحصیلی و اجتماعی به دور باشند.امروزه متخصصان گفتار درمانی توانسته اند این مشکل را به راحتی حل نموده و دغدغه و نگرانی را از خانواده ھا دور سازند.
 

​​​​​​​

گفتار درمانی چیست؟

​​​​​​​
​​​​​​​گفتاردرمانی یا آسیب شناسی گفتار و زبان رشته ای از علوم توانبخشی است که به بررسی ماھیت انواع اختلالات گفتار و زبان و نیز روشھای تشخیص و درمان این اختلالات میپردازد.
ھمچنین ارزیابی و تشخیص اختلال در بلع نیز در حیطه تخصص متخصصان گفتار درمانی است.

گفتار درمانی چه چیزهایی را بررسی می کند؟ 
​​​​​​​
زبان از دو بخش درکی و بیانی تشکیل شده و گفتار دارای چھار قسمت می باشد که عبارتند از: تولی، روانی، صوت ، تشدید گفتار درمانگران به ارزیابی و درمان کودکانی میپردازند که در فراگیری زبان مادری یا استفاده صحیح از گفتار دچار مشکل ھستند و نیز بزرگسالانی که به دلیلی، توانایی گفتاری خود را از دست داده اند،متخصصین گفتاردرمانی در طول دوران تحصیل با آناتومی و فیزیولوژی اندام گفتار و نیز مباحث زبانشناسی و روانشناسی آشنا میشوند.
 
 
ارزیابی و مطالعه دقیق اختلالات گفتار و زبان یا اختلالات ارتباطی و ھمچنین نوتوانی و بازتوانی، از اختیارات متخصصین گفتار درمانگر است.روند ارزیابی و تشخیص اختلالات گفتار و زبان در گفتاردرمانی مانند سایر بیماریھا شامل معاینات و بررسیھای ویژه می باشد.در مرحله بعدی و پس از تشخیص ویژگیھای اختلال، درمان بیمار آغاز می شود.

درمان اختلالات ارتباطی متکی به دارو درمانی و نظایر آن نبوده، بیشتر جنبه آموزشی دارد و با تکیه بر توانمندیھای بیمار و استفاده از رویکردھای حسی-حرکتی، ارتباطی، شناختی-فراشناختی و زبانشناختی فرد را به سمت غلبه بر ناتوانیھایش ھدایت می کند.

موارد الزامی برای گفتار درمانی

​​​​​​​
١.تاخیر در شروع گفتار در کودکان:
شامل کودکانی که از نظر پزشکی و ذھنی ھیچ مشکلی ندارند اما گفتار آنھا مانند سایر ھمسالان خود نیست.
 
٢.اشکال در تلفظ اصوات گفتاری:
شامل کودکان و یا بزرگسالانی که در بیان صحیح یک حرف یا حروف ھنگام صحبت کردن با مشکل مواجه میشوند.
 
٣.عدم برقراری ارتباط کلامی یا غیر کلامی ازسوی کودک:
این مشکل میتواند به دلایل مختلف از جمله فقر محیط ارتباطی، مشکلات ذھنی، اختلالات طیف اتیسم و ... اتفاق بیفتد.
 
۴.ناروانی در گفتار:
شامل کودکان و بزرگسالان دارای لکنت و یا سرعت گفتار نامناسب می شود
 
۵.کم شنوایی یا ناشنوایی:
این افراد ابتدا به متخصصین گوش و حلق و بینی و شنوایی شناس مراجعه میکنند و بعد از دریافت وسایل کمک شنیداری برای آموزش گفتار و زبان باید حتما به متخصص گفتار درمان مراجعه کنند.
 
۶.اشکال در درک کلام:
این مشکل میتواند به دلایل مختلف از جمله مشکلات ذھنی، ضربه به مغز ،اختلالات طیف اتیسم و ... اتفاق بیفتد.
 
٧.اختلال در بلع:
شامل کودکان وبزرگسالانی که در ھر یک از مراحل بلع از جمله مکیدن،جویدن و بلعیدن و ھمچنین کنترل ابریزش دھان دچار مشکل باشند.سکته مغزی، ضربه مغزی، نوزادان نارس کودکان cp
 
٨.در صورت تشخیص بروز ھر یک از اختلالات فلج مغزی، اوتیسم، اختلال یادگیری
 
٩.اختلالات یادگیری:
کودکانی که در خواندن و نوشتن دچار مشکل ھستند.
 
١٠ .از دست دادن گفتار و بلع به دلیل سکته مغزی و ضربه مغزی
 
در یک عبارت کوتاه می توان گفت ھرگاه نحوه صحبت کردن گوینده بیش از محتوای سخن او، توجه شنونده را به خود جلب کند، وی مشکوک به اختلال گفتاری است.ھرگونه اشکالی در نحوه گفتار و یا ناتوانی در درک گفته ھای دیگران می تواند موجب اختلال در روابط اجتماعی شخص مبتلا گردد.

خسارت نداشتن گفتار

​​​​​​​​​​​​​​
این مسئله به نوبه خود موجب صدمات روحی و عاطفی و متزلزل شدن بھداشت روانی فرد و خانواده می شود. اگر این نارسائی ھا مانند بسیاری از بیماریھا، مزمن تر گردد، عواقب ناگوار بیشتری خواھد داشت. بنابراین ارائه ھر چه سریعتر و بھتر خدمات گفتار درمانی برای اشخاص مبتلا ضروری است.
​​​​​​​
در این ھمکاری سایر متخصصین که بیماران مبتلا به اختلالات گفتار و زبان به آنھا مراجعه می کنند، برای تشخیص به موقع و ارجاع مناسب، حیاتی و ارزشمند است.
 
نکته مھم
لازم به ذکر است که ھر چه افراد مبتلا به اختلالات گفتاری سریعتر به گفتار درمانی مراجعه کنند، پیشرفتھای بھتری را نشان داده و راحتتر درمان میشوند.